Debates on Jonathan Rigg’s Proposal of Agrarian Transformations in Southeast Asia: a Case Study of Rubber Farms in Huay Kong Basin (ข้อถกเถียงต่อข้อเสนอของโจนาทาน ริกส์ ว่าด้วยกระบวนการเปลี่ยนผ่านของภาคเกษตรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้: กรณีศึกษาการทำสวนยาง

Main Article Content

Songchai Thongpan

Abstract

บทคัดย่อ

จากข้อเสนอของ “โจนาทาน ริกส์” ที่ว่าด้วยกระบวนการเปลี่ยนผ่านของภาคเกษตรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจากข้อค้นพบ “กรณีศึกษาการทำสวนยางของชาวนาในลุ่มน้ำห้วยคอง” จังหวัดบึงกาฬนั้น ผู้เขียนมีข้อถกเถียงต่อคำอธิบายดังกล่าวใน 5 ประเด็นด้วยกันกล่าวคือ (1) การเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ไม่ได้เกิดการเปลี่ยนจากกิจกรรมในภาคเกษตรไปสู่นอกภาคเกษตร แต่เกิดการย้อนกลับสู่กิจกรรมเชิงเดี่ยวในภาคเกษตร (2) ที่ดินไม่ได้เป็นปัจจัยสำคัญในการผลิตเพียงอย่างเดียว แต่การกลับเข้ามาสู่ภาคเกษตรได้กลับมาพร้อมกับ “ความเชี่ยวชาญ” แบบใหม่ โดยเฉพาะความเชี่ยวชาญในการผลิตยางพาราที่มีผลต่อ “ปริมาณ” ผลผลิตและ “โอกาส” ในการจ้างแรงงานในพื้นที่ (3) เกิดการใช้แรงงานในกิจกรรมเชิงเดี่ยวและเกิดความตึงเครียดด้านแรงงานในภาคเกษตร แต่ความตึงเครียดดังกล่าว ไม่ได้เกิดขึ้นระหว่างกิจกรรมนอกภาคเกษตรและกิจกรรมในภาคเกษตร แต่เกิดระหว่างกิจกรรมในภาคเกษตรด้วยกัน โดยเฉพาะระหว่าง “ยางพารา” กับ “ข้าว” (4) เกิดการกลับมาเป็นเกษตรกรของคนหนุ่มสาว โดยที่คนรุ่นลูกหลานไม่ได้กำลังเปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์ไปสู่นอกภาคเกษตรแต่เป็นการเปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์จาก “ชาวนา” มาเป็น “ชาวสวนยาง”  (5) เกิดการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและการบริโภคแบบเมืองอันเนื่องมาจากการกลับมาของสมาชิกในครัวเรือน “จากเมืองสู่ชนบท” ที่ได้นำเอาวิถีการบริโภคแบบเมืองกลับมาด้วย

คำสำคัญ: กระบวนการเปลี่ยนผ่านของภาคเกษตร, การกลับสู่ภาคเกษตร, การสร้างท้องถิ่นใหม่, ผู้บริโภคแบบเมืองในชนบท, วิถีชีวิตแบบเมืองในชนบท

 

Abstract

From Jonathan Rigg’s proposal regarding agrarian transformations in Southeast Asia and from the findings of ‘A Case Study of Rubber Farming in Huay Kong Basin’ in Bueng Kan Province, the researcher disputed Rigg’s study in the following aspects. First, such transformations do not change from farm to non-farm activities, but rather a re-agrarianization of monoculture. Second, land is not the only important factor in production, but re-agrarianization comes with new ‘expertise’, particularly that in the production of rubber which affects the ‘quantity’ of products and ‘opportunities’ in local hire of service. Third, there are hire of service in monoculture and tension in agricultural labour. However, such tension does not exist between extra-agricultural and agricultural activities; rather, among agricultural activities, particularly between ‘rubber’ and ‘rice’ farming. Forth, young farmers return. The younger generations do not transform their identities in de-agrarianization, but the identity transformation is from ‘rice farmers’ to ‘rubber farmers’. Finally, there is a change in livelihood and urban consumption, which derives from the return of family members ‘from urban to rural’ communities, bringing with them urban consumption.

Keywords: agrarian transformation, re-agrarianization, re-localization, urban consumers in rural community, urban livelihood in rural community

Keywords

Article Details

How to Cite
Thongpan, S. (1). Debates on Jonathan Rigg’s Proposal of Agrarian Transformations in Southeast Asia: a Case Study of Rubber Farms in Huay Kong Basin (ข้อถกเถียงต่อข้อเสนอของโจนาทาน ริกส์ ว่าด้วยกระบวนการเปลี่ยนผ่านของภาคเกษตรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้: กรณีศึกษาการทำสวนยาง. Journal of Mekong Societies, 9(3), 77-100. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/mekongjournal/article/view/15139
Section
Articles