Participation of Royal Thai Air Force to Performances on Duty Responsibility Air Squadron 701 and Air Squadron 702 Wing 7 Suratthani

Main Article Content

อภิชัย สว่างใจ

Abstract

Abstract


        The purposes of this research was to study the participation levels of Royal Thai Air Force  to Performances on  Duty Responsibility Air Squadron 701 and Air Squadron 702, Wing 7, Suratthani, to compare the participation levels of Royal Thai Air Force to Performances on Duty Responsibility Air Squadron 701 and Air Squadron 702, Wing 7, Suratthani classified with individual factors, to study problems and recommendations in terms of the operation development of Royal Thai Air Force to Performances on Duty  Responsibility Air  Squadron 701 and Air Squadron 702, Wing 7, The research  instrument  included  the questionnaires owned by 364 working troops of Royal Thai Air Force to Performances on Duty  Responsibility Air Squadron 701 and Air Squadron 702, Wing 7, Suratthani. Data were analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, T-test as well as F-test.


        The finding was found that most of the samplings were 175 forces of non-commissioned officers responding questionnaires ranged from 20-40 years with duration of the 1-5 year operation, 178 holding a Bachelor Degree with salary of 15,000–25,000 baht and 186 persons of Air Squadron 701, Wing 7, Suratthani in order.


        The participation of Royal Thai Air Force to Performances on Duty Responsibility Air  Squadron 701 and Air Squadron 702, Wing 7, Suratthani was overall at moderate level. Each aspects were respectively considered by preparation and determined Air Force operation, division-proved supervisions (Radar-targeted analysis), collaboration, evaluation, mutual benefit sharing, co-operative–thinking, connaissance and air-raid warning, natural disasters-faced victims and electronic warfare operation. Comparing the participation levels of Royal Thai Air Force to Performances on  Duty  Responsibility Air  Squadron 701 and Air Squadron 702, Wing 7, Suratthani classified with individual factors found that ones who hold appointment levels were different from ones who educate. Participation of ones who range levels of salary was a statistically significant difference at 0.05 level. However, participations among ones who stay in owned company, ones who are elderly and ones who have duration of operation were the same.

Keywords

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

กรมการบินพลเรือน กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร. (2556). แนวความคิดเกี่ยวกับการบริหารราชการแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
ขวัญชัย น้ำสมบูรณ์. (2554). การมีส่วนร่วมของประชาชนตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
จิตรศิริ ขันเงิน. (2547). การศึกษาการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล: กรณีศึกษาโรงพยาบาลทั่วไปแห่งหนึ่งสังกัดกระทรวงสาธารณสุข (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). ขอนแก่น:
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทรงยศ นพภาพันธ์. (2553). ศึกษาความต้องการมีส่วนร่วมในการพัฒนาของบุคลากรและประชาชนตามแผนยุทธศาสตร์การพัฒนากรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลคลองรี อำเภอสทิงพระ
จังหวัดสงขลา(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
นิราศ ยุบล และคณะ. (2541). บทบาทที่เป็นจริงและที่คาดหวังของคณะกรรมการโรงเรียน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2543). การพัฒนาบุคลากรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: สถาบันราชภัฎพระนครศรีอยุธยา.
มนตรี แก้วสำโรง. (2552). การบริหารโรงเรียนแบบมีส่วนร่วมในเขตพื้นที่อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
วรรณะ บรรจง. (2551). ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลของเอกลักษณ์ นักศึกษาครูและการรับรู้ความสามารถของตนในการเป็นครูนักวิจัยของนักศึกษาครูที่มีต่อพฤติกรรมครูนักวิจัยของนักศึกษาครูใน
ยุคปฏิรูปการศึกษา (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.