An Analysis of Values Embodied in the Thai Rhetoric

Main Article Content

Min Mei ปฏิพันธ์ อุทยานุกู ยุพิน จันทร์เรือง

Abstract

This study aimed to compile and classify types of Thai rhetoric consistent to Thai values in order to create a reading promotion book entitled ‘The values in Thai rhetoric, Chinese edition’ for Chinese students who study at Chiang Rai Rajabhat University. The data resources were 660 of Thai rhetoric. The research tools were the analytical tables of 30 Thai values and the book evaluation form. Percentage, average, and standard deviation were used for data analysis.


The results showed that:


  1. There were 25 Thai values found in the Thai rhetoric namely: 1) disciplinary and respect elderly value; 2) generous value; 3) gratitude value; 4) favor of goodness value; 5) honest, sacrifice, and patience values; 6) forgiveness value; 7) self-reliance, diligence, and responsibility values; 8) praising knowledgeable people value; 9) saving money value; 10) compromise value; 11) cultural preservation value; 12) consciousness and thinking values; 13) strength value; 14) public mind value; 15) belief in sin and merit values; 16) simple life value; 17) love relatives value; 18) good and bad speech values, 19) independence value; 20) honor value; 21) power praising value; 22) object value; 23) comfort value; 24) pry value; and 25) selfish value. However, findings showed that the Thai values of loyalty to the king, democratic, entertain, male stereotype, and favor in advertisement products were not found in those rhetorics.

  2. 2. Findings from the analysis of the totally 660 Thai rhetoric revealed that 478 rhetoric (72.4%) did not show Thai values. In contrast, only 182 rhetoric (27.6%) were founded to have Thai values. The values found in Thai rhetoric were arranged from the greatest to least as follows: consciousness and thinking values; self-reliance, diligence, and responsibility values; belief in sin and merit values; power praising value; good and bad speech values; disciplinary and respect elderly value; honest, sacrifice, and patience values; saving money value; independence value; honor value; goodness value; compromise value; comfort value; generous value; object value; pry value; gratitude value; forgiveness value; praising knowledgeable people value; strength value; love relatives value; selfish value; cultural preservation value; public mind value; and simple life value.

  3. 3. A book was created and entitled ‘The values in Thai rhetoric’ translated into Chinese language was used to promote students’ reading skills. It was evaluated by the experts and the average evaluation score was 4.56.

 

Keywords

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)
Author Biographies

ปฏิพันธ์ อุทยานุกู, คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์หลัก

สาขาวิชาการสอนภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

ยุพิน จันทร์เรือง, คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วม

สาขาวิชาการสอนภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

References

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). สำนวนไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กุลธิดา ธรรมวิภัชน์, พรปภัสสร ปรัญชาญกล, วันดี ศรีสำราญ, และ รัตนาพร แหม่งปัง. (2554). ชุดฝึกอบรมออนไลน์เพื่อเสริมสร้างค่านิยมรักท้องถิ่นและกิจกรรมนาฏศิลป์อาสา เรื่อง ประเพณีฮีตสิบสอง สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.

ขวัญชนก นัยเจริญ. (2557). การวิเคราะห์ภาพสะท้อนค่านิยมของไทยจากนิทานพื้นบ้าน. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

คณะรักษาความสงบแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). ค่านิยมหลักของคนไทย 12 ประการ. นนทบุรี: สำนักพิมพ์ วอเตอร์ บุ๊ค.

จินดา บุญคุ้ม. (2554). การวิเคราะห์ค่านิยมในภาษิตคำเมืองจังหวัดน่าน. (การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลับนเรศวร).

จินตนา ใบกาซูยี. (2542). การเขียนสื่อการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ฉวีวรรณ คูหาอภินันทน์. (2545). การอ่านและส่งเสริมการอ่าน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

ณัฐชยา วิชาสิทธ์. (2550). การศึกษาวิเคราะห์คุณธรรมที่ปรากฏในสำนวนไทย. (การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลับนเรศวร).

ถวัลย์ มาศจรัส. (2535). การเขียนหนังสือส่งเสริมการอ่านและหนังสืออ่านเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ.

นันทนา เรียนดี. (2535). การวิเคราะห์และจัดประเภทของเนื้อหาด้านการปลูกฝังค่านิยมในนิตยสารภาษาไทยที่เยาวชนชอบอ่าน. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).

บรรเทิง พาพิจิตร. (2549). ประเพณี วัฒนธรรมไทยและคติความเชื่อ. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

ปิยะดา โล. (2551). กลวิธีการแปลสำนวนและกริยาวลีภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยในบทบรรยายภาพยนตร์การ์ตูน. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา)

พวงผกา ประเสริฐศิลป์. (2541). พื้นฐานวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: ฝ่ายเอกสารและตำรา สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.

เพ็ญแข วัจนสุนทร. (2522). ค่านิยมในสำนวนไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์วิทยากร.

ไพโรจน์ อยู่มณเฑียร. (2551). สำนวนไทยใช้ให้เป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ทฤษฎี.

ภัทรวรรณ ภู่ผะกา. (2554). วิเคราะห์ค่านิยมที่ปรากฏในคำขวัญเด็กแห่งชาติระหว่างพุทธศักราช 2499 – 2553. (การศึกษาค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).

ราตรี อนุสุเรนทร์ (2556). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทย ด้านดารอ่าน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้หนังสือส่งเสริมการอ่าน ชุดมาตราตัวสะกดประกอบการจัดกิจกรรมกลุ่มร่วมมือ แบบ STAD. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). หลักการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4).กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

สหไทย ไชยพันธุ์. (2542). วิเคราะห์สำนวนไทยในบทโฆษณาจากนิตยสารระว่างปี พุทธศักราช 2539 – 2540. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์)

สัญฉวี สายบัว. (2553). หลักการแปล. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดสามลดา.

สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (2526). คู่มือปลูกฝังค่านิยม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.

สุจริต เพียรชอบ. (2539). ศิลปะการใช้ภาษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สุพรรณี ปิ่นมณี. (2552). การแปลขั้นสูง. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อริยานุวัฒน์ สมาธยกุล . (2559). ที่มาของอำนาจนิยมในสำนวนไทย. มหาสารคาม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.