Legal Status of the Village Rules Under The Local Government Act, BE 2457

Main Article Content

Niel Pankongchune

Abstract

 


              Village is the smallest administrative unit under the Local Government Act, BE 2457. Although it is part of local governing, it has no law giving authority to issue village rules. As a result, these rules have no legal status and be merely accepted by the villagers. No liability arises from violating the rules even though most of these villages have their own guidelines, cultures and traditions. Changes in the society might affect the guidelines, cultures and traditions and make them faded away. At the same time, when the Land Allocation Act, BE 2543 was enacted, housing estate juristic person has been made existed. The law also allows a housing estate juristic person to set its housing estate rules relevant to public utilities utilization, living within the estate and road traffic. This gives village rules legal effects and violating of the rules cause the violator to have legal liability. It would be better if such guidelines, cultures and traditions can be made into enforceable village rules to increase quality of life development potential for the villagers, reduce social inequality and build up mutual responsibility for the community and it would result in better village management efficiency.

Keywords

Article Details

Section
บทความวิชาการ (Academic Article)

References

กรมการปกครอง. (2560). ประกาศกรมการปกครอง เรื่อง แจ้งข้อมูลทางการปกครอง ประกาศ ณ วันที่ 13 มีนาคม 2560. สืบค้นจาก https://www.dopa.go.th/news/cate3/view1398

กิตติยา ศักดิ์ศรีมณีกูล. (2550). นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรกับผลในทางกฎหมายภายหลังการจดทะเบียนจัดตั้ง. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต).

นรเสฏฐ์ นาคภัทระพงศ์,สัญญา สัญญาวิวัฒน์,ปิยนาถ บุนนาค. (2555). การบริหารจัดการมณฑลเทศาภิบาลในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. วารสารพฤติกรรมศาสตร์, 18(2), 143.

นิล พันธุ์คงชื่น. (2561). วัฒนธรรมกฎหมายของกลุ่มชาติพันธุ์กับการเปลี่ยนแปลงของสังคม : กรณีศึกษากลุ่มลีซอ ตำบลเวียงใต้ และกลุ่มมูเซอ ตำบลแม่นาเติง อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ภชฤทธิ์ นิลสนิท. (2552). สิทธิในการไม่สมาคม: ศึกษากรณีการลาออกจากสมาชิกนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร. ดุลพาห, 56(2), 137.

สมชาติ เอี่ยมอนุพงษ์ (2556). ยุติธรรมชุมชนคืออะไร. สืบค้นจาก https://khonkaen.moj.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id=18:com&catid=12:knowledge&Itemid=136

สมยศ เชื้อไทย. (2550). นิติปรัชญา. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

สำนักบริหารการปกครองท้องที่ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2561). การปกครองท้องที่. สืบค้นจาก https://pab.dopa.go.th/mmenu1.html#village

สำนักส่งเสริมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2561). สถิติปริมาณการออกใบอนุญาตให้ทำการจัดสรรที่ดิน ตั้งแต่ พ.ศ. 2546-พ.ศ. 2560. สืบค้นจาก https://www.m-society.go.th/ewt_news.php?nid=22335

สำนักส่งเสริมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ กรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย. (2561). ข้อมูลการจดทะเบียนจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร. สืบค้นจาก https://www.dol.go.th/estate/Pages/default.aspx#