Management of We and We Construction Engineering System Co., Ltd. Based on the Philosophy of Sufficiency Economy

Main Article Content

วัชระ บุตรแก้ว จักรปรุฬห์ วิชาอัครวิทย์ สมเกตุ อุทธโยธา

Abstract

          The objectives of this research were to explore current situations and management problems and to examine a management guideline for the company based on the Philosophy of Sufficiency Economy. A purposive sampling method was utilized to select the sample group, which consisted of 40 peoples. The data was collected from documentary research, interviewing the operators and conducting focus group discussions with the employees. The data was re-examined by the target group and analyzed for its content validity. The analysis results were presented descriptively and summarized as follows.


            The investigation of the current management problems revealed that, there was a shortage of competent personnel. There was an increased overhead costs. Supplies and equipment were utilized wastefully. There was also irregular employments. These problems led the company to lack of funds and be in debt..


            The administration guideline for the company was as following: 1) having skillful and competent personnel; developing them to become experienced and professional, and providing them an equal opportunity for capability development, 2) careful investment budget management, risk management, economical and worthy budget expenditure based on transparency, fairness and accountability, and honesty in financial management, accounting and purchasing, 3) economical utilization of resources, regular maintenance of tools and equipment, and raising awareness on collective maintenance responsibility. Raising awareness for everyone to take responsibility, and 4) creating business partner.

Keywords

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

กันยามน อินหว่าง. (2551). การใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
จักรปรุฬห์ วิชาอัครวิทย์. (2555). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต, สาขาผู้นำทางการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่).
บริษัท วี แอนด์ วี คอนสตรัคชั่น เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด. (2558). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2558. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
ประเวช วะสี. (2544). การพัฒนาพลังสร้างสรรค์ขององค์กร. กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน

พัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, สำนักงานคณะกรรมการ. (2548).แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-2554). กรุงเทพฯ: รุ่งเรืองการพิมพ์.

สมศรี จินะวงษ์. (2544). การวิเคราะห์กระบวนการเรียนรู้กิจกรรมทางเศรษฐกิจและการกระจายรายได้ในชุมชนที่ใช้แนวทางการพัฒนาแบบเศรษฐกิจพอเพียง. (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

สุเมธ ตันติเวชกุล. (2541). การดำเนินชีวิตในระบบเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริ. กรุงเทพฯ: มติชน.

สุเมธ ตันติเวชกุล. (2550). เศรษฐกิจพอเพียง. ราชภัฏกรุงเก่า, 14(23), 1-11.

สุขสรรค์ กันตะบุตร. (2550). การประยุกต์ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในภาคธุรกิจ. กรุงเทพฯ: สำนักงานวิจัยแห่งชาติ.

อภิชัย พันธเสน สรวิชญ์ เปรมชื่น และ พิเชษฐ์ เกียรติเดชปัญญา. (2546). การประยุกต์พระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียงกับอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อม. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

อภิชัย พันธเสน, ปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์, ฐิติพร ศิริพันธ์ พันธเสน และสุวัจฉรา เปี่ยมญาติ. (2549). การสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.