ผลสัมฤทธิ์ของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน (Blended Learning) รายวิชา การค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ ของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

Main Article Content

เกษรา บ่าวแช่มช้อย รจเรข กำแหงกิจ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการเรียนรู้จากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน และ 3) ประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน รายวิชา การค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ ของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาการบัญชี กลุ่ม 1 คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาการค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ ในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 48 คน เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการสอนกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2) แบบประเมินผลการเรียนรู้ ได้ค่าความเชื่อมั่นด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.782 3) แบบทดสอบการค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ และ 4) แบบประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน โดยได้หาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบ โดยใช้สูตร KR–20 เท่ากับ 0.863 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีประสิทธิผล  การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการเรียนรู้จากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน และ 3) ประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน รายวิชา การค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ ของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาการบัญชี กลุ่ม 1 คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาการค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ ในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 48 คน เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการสอนกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน 2) แบบประเมินผลการเรียนรู้ ได้ค่าความเชื่อมั่นด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.782 3) แบบทดสอบการค้นคว้าสารสนเทศและการเขียนงานทางวิชาการ และ 4) แบบประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน โดยได้หาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบ โดยใช้สูตร KR–20 เท่ากับ 0.863 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีประสิทธิผล  ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการเรียนรู้จากการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน พบว่า หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน นักศึกษามีความกระตือรือร้นในการทำงานกลุ่ม การคิดวิเคราะห์ การฝึกปฏิบัติ การส่งงานที่ตรงเวลา และมีผลการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุดทุกการวัดและการประเมินผล 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนโดยมีการพัฒนาขึ้นร้อยละ 52.98 และ 3) การประเมินการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสาน พบว่า 3.1) ด้านผู้สอน นักศึกษาส่วนใหญ่คิดเห็นว่าอาจารย์สอนให้นักศึกษาเข้าใจได้ง่ายขึ้น  3.2) ด้านเนื้อหา นักศึกษาส่วนใหญ่คิดเห็นว่า เนื้อหาครอบคลุมและเหมาะสม สามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ และ 3.3) ด้านวิธีการสอน นักศึกษาส่วนใหญ่คิดเห็นว่า อาจารย์มีเทคนิคในการสอนที่ดี 

Article Details

Section
Research Article

References

1กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวและกีฬา พ.ศ. 2547-2551.
สืบค้นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2559, จาก https://www.mots.go.th/tourism/index .php?section=profile&
section_id=30&category=stvi&cate_id=96

2จีระประทีป ทองเปรม. รองนายกเทศบาลปากน้ำแหลมสิงห์. (22 พฤศจิกายน 2559). สัมภาษณ์.
จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์, เสาวคนธ์ สุดสวาท, เฉลียว ฤกษ์รุจิพิมล, ประพีร์ วิริยะสมบูรณ์, สุดา ภิรมย์แก้ว และสุรพันธ์ เพชราภา.(2547). สังคมวิทยา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

3จำเนียร ชุณหโสภาค. (2553). รูปแบบการเสริมสร้างศักยภาพชุมชนโดยการมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สังคมวิทยา, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

4นงลักษณ์ มณีรัตน์. (2559). ประธานวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวเขาบายศรี. (25 พฤศจิกายน 2559). สัมภาษณ์.
ประภาพรรณ ฉัตรมาลัย. ประธานชมรมพัฒนาชุมชนริมน้ำจันทบูร. (16 พฤศจิกายน 2559). สัมภาษณ์.

5ปรีชา เปี่ยมพงศ์ศานต์. (2540). สิ่งแวดล้อมและการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

6พัชนี ตูเล๊ะ. (2561). ศักยภาพผู้นำชุมชนและการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อความเข้มแข็งด้านคุณภาพชีวิตและสังคมใน
จังหวัดนราธิวาส. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 86-97.

7วรรณดี สุทธินรากร, ภัทรวรรณธน์ จีพัฒน์ธนธร, จินตนา กาญจนวิสุทธิ์, ทรงธรรม ปานสกุล, อรุโณทัย สาลิกาขำ, รมิตา
สุทธินรากร, ...ชไมพร เอกทัศนาวรรณ. (2561). การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวโดยชุมชนในพื้นที่จังหวัดตราดที่
เชื่อมสู่การท่องเที่ยวกัมพูชาและเวียดนามบนพื้นฐานอัตลักษณ์ของท้องถิ่น.วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาส
ราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(พิเศษ), 74-86.

8สริตา พันธ์เทียน, ทรงคุณ จันทจร, และมาริสา โกเศยะโยธิน. (2561, กรกฎาคม-ธันวาคม). การท่องเที่ยวเชิงอาหารไทย:
แนวทางการพัฒนาและแก้ไขปัญหาการจัดการท่องเที่ยวในเขตจังหวัดลุ่มแม่น้ำภาคกลางโดยใช้แนวคิดเศรษฐกิจ
สร้างสรรค์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 5(2), 184-195.

9สำนักท่องเที่ยวโดยชุมชน. (2557). คู่มือเกณฑ์มาตรฐานกรบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวโดยชุมชน.กรุงเทพมหานคร:
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) อพท.

10Kotler, P. (1999). Kotler on marketing: How to create, win, and dominate markets. New York: The Free Press.

11Muller, H. (1994). The theory path to sustainable tourism development. Journal of Sustainable Tourism, 2(3),
131-136.

12Yamane, T. (1973). Statistics:An introductory analysis (3rd ed.). Tokyo: Harper International Edition.