Ghost Characters Tied to the Place in the Novels of “Kaew Kaw”

Main Article Content

พฤดี เพชรชนะ วิมลมาศ ปฤชากุล

Abstract

This research was to analyze the characters of ghost which tied to the place, in the novels of “Kaew Kaw”. There are 3 stories including Ruen Noppakaw, Nimit Marn and Jao Ban Jao Ruen. It shows has 3 characters of ghost which tied to the place, including the character of Paopkaew ghost in the Ruen Noppakaw novel, the character of Twaras ghost in the Nimit Marn novel and the character of Raivin ghost in the Jao Ban Jao Ruen novel. The researcher presented the results in descriptive form. The results are as follows:


  1. Paopkaew ghost is waiting for the day for be free from guilt found that “Kaew Kaw” is presented the illustrate of Paopkaew ghost character is tied to Ruen Noppakaw. Which is waiting for be free from guilt that Paopkaew ghost did to Ratchada Pariwat.

  2. Twaras ghost which is imprisoned forever found that “Kaew Kaw” is presented the illustrate of Twaras ghost character which tied with his house for punished by evil deeds.

  3. Raivin ghost which was released with true love, found that “Kaew Kaw” is presented the illustrate of Raivin ghost character which tied to the old home. That is waiting for true love and get liberated for be free.

A ghost characters tied to the place in the novels of “Kaew Kaw”. All three stories were found to be consistent with other research such as presentation of ghost characters that looks like a human. And as ghost characters with passion, greed, anger, as well as human.

Keywords

Article Details

How to Cite
เพชรชนะพ., & ปฤชากุลว. (2019). Ghost Characters Tied to the Place in the Novels of “Kaew Kaw”. Journal of Humanities and Social Sciences, Rajapruk University, 5(2), 51-66. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/220521
Section
Articles

References

กาญจนา เจษฎาคม. (2552). การวิเคราะห์สิ่งเหนือธรรมชาติในเรื่องสั้นของเหม เวชกร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาไทยศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

แก้วเก้า. (2544). เรือนนพเก้า. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: เพื่อนดี.

แก้วเก้า. (2555). นิมิตมาร. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ทรีบีส์.

แก้วเก้า. (2558). เจ้าบ้านเจ้าเรือน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ทรีบีส์.

จิณณะ รุจิเสนีย์. (2554). การวิเคราะห์นวนิยายเหนือธรรมชาติของพงศกร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาไทยศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

จีรณัทย์ วิมุตติสุข. (2550). การใช้วรรณคดีไทยและวรรณกรรมพื้นบ้านในนวนิยายของแก้วเก้า. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดุษฎี แซ่ตัน. (2551). นวนิยายจินตนิมิตของแก้วเก้า: การศึกษาด้านกลวิธีการสร้างเรื่องและการนำเสนอเรื่อง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวรรณคดีไทย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ทฤษฎี เสมา. (2541). วิเคราะห์กลวิธีการแต่งเรื่องสั้นแนวสยองขวัญของเหม เวชกร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บดินทร์ เดชาบูรณานนท์. (2560). รูปแบบและการสื่อความหมายของการอุปมาอุปไมยเชิงภาพสำหรับงานโฆษณาผลิตภัณฑ์ความงามทางสื่อนิตยสาร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 3(3): 64. ค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2561, จาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/112624

วลีรัตน์ สิงหรา. (2528). เรื่องเหนือธรรมชาติในนวนิยายของ จินตวีร์ วิวัธน์. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วีรี เกวลกุล. (2552). “ใต้เงาแห่งอดีต”: การศึกษาเปรียบเทียบการสร้างภาพแทนแบบกอทิกในงานเขียนของจินตวีร์ วิวัธน์ กับพงศกร จินดาวัฒนะ. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศนิชา แก้วเสถียร. (2546). การใช้วิทยาศาสตร์ในนวนิยายของแก้วเก้า. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Dechaburananon, B. (2017). Formation and Signification of Pictorial Metaphor of Beauty Product in Magazine Advertisements. Journal of Humanities and Social Sciences, Rajapruk University, 3(3): 64. Retrieved on 19th October 2018, from https://www.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/view/112624 (in Thai)

Gelakul, V. (2009). In the shadow of the past: a comparative study of gothic representation in the writings of Jintawee Wiwat and Pongsakorn Chindawattana. Master of Arts Department of Comparative Literature, Chulalongkorn University. (in Thai).

Jessadakom, K. (2009). An Analysis of the Supernatural in Hem Wetchakon’s Short Stories. Master of Arts in Thai Studies, Ramkhamhaeng University. (in Thai).

Kaew Kaw. (2001). Ruen Noppakaw. 3rd ed. Bangkok: Peian Dee. (in Thai).

Kaew Kaw. (2012). Nimit Marn. 3rd ed. Bangkok: Treebee. (in Thai).

Kaew Kaw. (2015). Jao Ban Jao Ruen. 4th ed. Bangkok: Treebee. (in Thai).

Keawsathien, S. (2003). The use of science in Kawkao’s novels. Master of Arts Department of Thai, Silpakorn University. (in Thai).

Rujisenee, J. (2011). An Analysis of the Supernatural Novels of Pongsakorn. Master of Arts in Thai Studies, Ramkhamhaeng University. (in Thai).

Saeton, D. (2008). The Fantasy Novels of “Kaew Kaaw”: The Study of Narrative Techniques. Master of Arts in Thai Literature, Kasetsart University. (in Thai).

Sema, T. (1998). Analysis of strategies for writing short stories of the horror story of Hiem Wetchakorn. Master of Arts in Thai, Mahasarakham University. (in Thai).

Singhara, W. (1985). Supernaturalism in Chintawee Wiwat’s novels. Master Thesis, Srinakharinwirot University. (in Thai).

Wimutisuk, J. (2007). The use of Thai literature and folk literature in Kaeokao’s novels. Master of Arts Department of Thai, Chulalongkorn University. (in Thai).