The Creativity of Activities for Enhancement the Community Identities in Nanglae Sub-district, Muang District, Chiang Rai

Main Article Content

น่านฟ้า จันทะพรม

Abstract

This study was Mixed Methods Research that aimed to survey the community identities on social change, to study creativity of activity models for enhancement the community identities and to study the guideline for identities communication in Nang Lae Sub-district, Mueang District, Chiang Rai Province. The research populations studied from people in the village. The 50 samples were selected by purposive sampling. The instruments were community’s identities survey form, activity’s models standardized structured interview form and public identities’ communication guideline questionnaire. The data were collected by field work, in-depth interview and focus group discussions. Data analyzing were using by, percentage, mean (), S.D., and presented by Typological Analysis, Analytical Induction and Descriptive Analysis. The findings of the study were as follows:


  1. The survey the community identities on social change found that there were three aspects of community contexts; 1) Social context 2) Local wisdoms and 3) Traditional and culture activities.

  2. The study of activity models for enhancement the community identities from the samples interview found that there were nine activity models: 1) Seminar, training and discussion, 2) Religious ceremony, 3) Festival, traditional and ethnic festival, 4) Project and joint project, 5) Club and group for project, 6) Ritual activity, 7) Parent participatory project, 8) Community learning place, and 9) Honorable people activity.

3. The study the guideline for identities communication in Nang Lae Sub-district, Mueang District, Chiang Rai from the samples found that there were ten guidelines conclusions and the samples were agreed mostly on presenting by performance at ( = 4.77, S.D. = 0.43), visual art with sound and radio activities at (  = 4.70, S.D. = 0.53) and samples agreed a few in normal activity by (= 3.63, S.D. = 0.61). In the total average of mean () was 4.15 and the S.D. was 0.64 with the opinion rating scale average result in more agreement level. According the research, the samples presented that researcher should continue the study in term of youths’ activities participation on community identities enhancement.

Keywords

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Articles

References

กาญจนา แก้วเทพ และ สมสุข หินวิมาน. (2551). การจัดการความรู้เบื้องต้นเรื่องการสื่อสารชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงาน
กองทุนสนับสนุนการวิจัย, โครงการเมธีวิจัยอาวุโส.

ฉลาดชาย รมิตานนท์. (2542). แนวคิดในการศึกษาอัตลักษณ์ความเป็น “ไท”. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการเรื่อง
การศึกษาประวัติศาสตร์และวรรณกรรมของกลุ่มชาติพันธ์ไท วันที่ 22-23 มีนาคม 2544 ณ ห้องช้างกระ โรงแรมเชียงใหม่ออคิด อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่.

ชะลูด นิ่มเสมอ. (2534). องค์ประกอบของศิลปะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. ไทยวัฒนาพานิช. กรุงเทพฯ.

ชโลมพร วรอนุวัฒนกุล. (2545). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ : กรณีศึกษาศูนย์ศึกษาการ
พัฒนาห้วยทรายอันเนื่องมาจากพระราชดำริ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี.วิทยานิพนธ์ บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เทศบาลตำบลนางแล. (2557). ข้อมูลสภาพทั่วไปเทศบาลตำบลนางแล. ออน์ไลน์. แหล่งที่มา
http://www.nanglae.go.th/index.php/2014-09-04-07-53-45. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2558.

นฤมล ขาวนวล. (2552). “การสร้างอัตลักษณ์ในมุมมองอุตสาหกรรมวัฒนธรรมและสัญญวิทยา”. สืบค้นเมื่อ
23 พฤษภาคม 2552, จาก http://my.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=380224.

นุชจรินทร์ ทับทิม. (2553). การสื่อสารอัตลักษณ์ของชุมชนบ้านวัวลาย จังหวัดเชียงใหม่ ผ่านกิจกรรมถนนคนเดิน.
วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นัทธนัย ประสานนาม. (2550). เพศชาติพันธุ์และปัญหาเกี่ยวกับอัตลักษณ์ในภาพยนตร์เรื่อง Touch of Pink. กรุงเทพฯ:
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พรชนก พงค์ทองมือง. (2555). การสร้างและการสื่อสารอัตลักษณ์ประเพณีบุญเดือนสิบ จังหวัดนครศรีธรรมราช.
วิทยานิพนธ์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พรรณทิวา รุจิพร. (2536). จิตวิทยาเบื้องต้น. ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

มงคล พนมมิตร. (2551). การดำรงอัตลักษณ์ของชุมชนกลุ่มน้อยในภาคเหนือ. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การศึกษานอก
ระบบ). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. ครุสภา. กรุงเทพฯ.

เลิศสกุล มิตรไมตรี และสุทธิพงศ์ สายสงวน. (2553). การวิเคราะห์ปัจจัยด้านเนื้อหาของนิตยสารทางเลือกต่อการสร้างอัต
ลักษณ์ของวัยรุ่นศึกษาเฉพาะกรณีนิตยสารชีซ. ภาควิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

สมลักษณา ไชยเสริฐ. (2549). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในคณะกรรมการตรวจสอบติดตามการ
บริหารงานตารวจนครบาล. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.

เสกสรร สรรสรพิสุทธิ์. (2546). อัตลักษณ์ของไทลื้อและการปรับตัวเพื่อความอยู่รอดภายใต้ระบบเศรษฐกิจทุนนิยม:
กรณีศึกษาบ้านแม่สาบ ตำบลสะเมิงใต้ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การจัดการมนุษย์
กับสิ่งแวดล้อม) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล. (2554). ผลกระทบจากการพัฒนาตามแนวทางระบบเศรษฐกิจทุนนิยมผูกขาดต่อการทำลาย
ระบบคุณค่าในสังคมไทย. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์ : การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. กรุงเทพฯ : คณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ
สาขาสังคมวิทยา. สำนักคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

อิทธิพล ตั้งโฉลก.(2550). แนวทางการสอนและสร้างสรรค์จิตรกรรมขั้นสูง. อมรินทร์พริ้นติ้ง. กรุงเทพฯ.

อัษนัย กางมูล. (2552). การฟื้นฟูอัตลักษณ์จากภูมิปัญญาผ้าซิ่นตีนจกของชุมชน บ้านท้องลับแล ตำบลฝายหลวง อำเภอ
ลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การสอนภาษาไทย). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Bourdieu, P. (1986). “The Forms of Capital”, in J. Richardson (ed.), Handbook of Theory and Research for the
Sociology of Education. New York: Polity Press.