Effects of the Buddhist Personal Growth and Counseling Group on Psychological Well-Being of Sisaket Rajabhat University Students

Main Article Content

ชนิดา ตันไพบูลย์

Abstract

The purpose of this research was to study the effects of the Buddhist personal growth and counseling group on psychological well- being of the Sisaket Rajabhat University students.Research design was the quasi- experimental pretest- posttest control group design.The hypotheses were (1) after the experiment, psychological well- being score of the experimental group was higher than the control group and (2) after the experiment, psychological well being score was higher in post test than in the pretest. The population of this research were Sisaket Rajabhat University students who registered to study in applied psychology for teacher subject or human behavior and self development subject of researcher in second semester, academic year 2017. The sample were the students who had been tested by using the Psychological well- being questionnaire developed by Yuwadee Muangthai (2008).The sample consisted of 40 students who were selected on a voluntary basis and had the lowest scores.The sample were assigned randomly into experimental group and control group, each of twenty persons. The experimental group had participated in the Buddhist personal growth and counseling group for sixteen hours. The instruments used in this study were the Psychological well- being questionnaire developed  by Yuwadee Muangthai (2008) and the Self report form.Quantitative data were analyzed by the dependent t-test and the independent t-test, by using psychological well- being scores.Qualitative analysis used self report forms.


The results showed that:


  1. after the experiment, the posttest psychological well- being score of the experimental group was higher than the control group with significantly at .01

  2. after the experiment, the posttest psychological well-being score of the experimental group were higher than the pretest score with significantly at .01

  3. qualitative analysis showed that after participation in Buddhist personal growth and counseling group, participants had prescribed for their perception and experience in psychological well-being with positive mind in autonomy, environmental mastery, positive relation with others, purpose in life, self acceptance and  personal growth.

Article Details

Section
Research Articles (บทความวิจัย)

References

กนิษฐา ต้นโพธิ์ทอง. (2550). รายงานการฝึกงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ณ. ศูนย์บริการนักศึกษา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. รายงานการฝึกงาน สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จรินทิพย์ โคธีรานุรักษ์.( 2551). ผลของกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธต่อความเอื้อเฟื้อของนักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นปีที่1. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2561 จาก www.tnrr.in.th/?page=result_search&record_id=208738
จิระสุข สุขสวัสดิ์. (2558). การศึกษาผลของกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธเพื่อส่งเสริมการเผชิญปัญหาและความสุขของนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยทักษิณ.(ออนไลน์).สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2561 จาก https://www.kmutt.ac.th/jif/public_html/article_detail.php?ArticleID=160397
ชนิดา ตันไพบูลย์ และคณะ. (2557). ผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยแบบกลุ่มพัฒนาตนที่มีต่อพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. งานวิจัยและพัฒนา. มหาวิทยาลัยราชภัฏ
ศรีสะเกษ.
ชมพูนุท ศรีจันทร์นิล. (2549). รายงานการฝึกงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ณ.ศูนย์บริการนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. รายงานการฝึกงาน สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรวรรธ ธนะพานิช. (2550). รายงานการฝึกงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. รายงานการฝึกงาน สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นฤมล วิจารณกุล. (2550). รายงานการฝึกงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ณ.ศูนย์บริการนักศึกษา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. รายงานการฝึกงาน สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิลภา สุขเจริญ. (2550). รายงานการฝึกงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ณ.กองร้อยบริการ กรมการสารวัตรทหารบก. รายงานการฝึกงาน สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี.(2535). การเปลี่ยนแปลงของโลกและสังคมที่มีผลต่อการอุดมศึกษา.รายงานการประชุมทางวิชาการอุดมศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 1 (28-29 กรกฎาคม):17.
ยุวดี เมืองไทย.(2551).ผลของกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธต่อสุขภาวะทางจิตของผู้ป่วยยาเสพติดที่อยู่ในระยะฟื้นฟูสมรรถภาพ.บัณฑิตวิทยาลัย.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรัปสร โรหิตะบุตร. (2549). ผลของกลุ่มพัฒนาตนต่อสุขภาวะทางจิตของผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย ตันศิริ. (2542). โฉมหน้าการศึกษาไทยในอนาคตแนวคิดสู่การปฏิรูปในพระราชบัญญัติการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิมลรัตน์ ปฏิพัทธ์วุฒิกุล. (2555). ผลของกลุ่มจิตวิทยาพัฒนาตนและการปรึกษาแนวพุทธที่มีต่อการริเริ่มพัฒนาความงอกงามแห่งตนและการเผชิญปัญหาของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย.(ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2561 จาก https://info.rdi.ku.ac.th/ThailandResearch/?itemID=544719
สหรัฐ เจตมโนรมย์. (2548). รายงานการฝึกงานการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ณ. ศูนย์บริการนักศึกษา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. รายงานการฝึกงาน สาขาวิชาจิตวิทยาการปรึกษา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสรีช์ โพธิแก้ว.(2531).การปรึกษาเชิงจิตวิทยา.เอกสารประกอบโครงการ Pre-Counseling Practicum Workshop.กรุงเทพมหานคร:ภาควิชาจิตวิทยา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.(อัดสำเนา).
Fisher, A. G. (1992). Functional measure part 1: What is function, what should we ensure, and how should we measure it ?. The American Journal of Occupation Therapy. 46 (5), 183-185
Trotzer,J.P.(1977).The Counselor and the Group:Integrating Theory Training and Practice.California:Wadsworth.