การพัฒนามนุษย์ด้วยดนตรี

เนื้อหาบทความหลัก

ศิริณา จิตต์จรัส บุญสืบ บุญเกิด

บทคัดย่อ

การพัฒนาเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไม่หยุดนิ่งมีความต่อเนื่องที่เน้นคนเป็นศูนย์กลาง การพัฒนาคนหรือการพัฒนามนุษย์มีหลักการ วิธีการ เป้าหมายที่หลากหลาย มีการกำหนดดัชนีการพัฒนามนุษย์ เช่นเพื่อวัดความสำเร็จสามด้านหลัก ๆ ได้แก่ การมีชีวิตที่ยืนยาวและมีสุขภาพดี ซึ่งวัดได้จากอายุขัย ความรู้ซึ่งวัดได้จากการเรียนรู้และคุณภาพชีวิต ซึ่งวัดได้จากผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (Gross Domestic Product - GDP) ต่อหัวและความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (purchasing power parity - PPP) การพัฒนามนุษย์เป็นหน้าที่และภารกิจที่สำคัญของทุกคนทุกองค์การทั้งระดับบุคคล ครอบครัว ชุมชน และสังคมโลกการพัฒนามนุษย์ต้องมีการพัฒนาอย่างรอบด้านทั้งภายนอก และภายใน


                    ดนตรีถือเป็นอาวุธสำคัญของการพัฒนามนุษย์ทั้งในยามปกติหรือไม่ปกติ (เจ็บป่วยกายใจ) ดนตรีเป็นสื่อมหัศจรรย์ที่มีผลต่อร่างกาย สมอง ความคิด จิตใจ และอารมณ์ของมนุษย์  ทำให้รู้สึกมีความสุข  แม้แต่บางครั้งร้องไห้ก็ถือว่าเป็นความสุข ดนตรีช่วยให้เกิดการพัฒนาศักยภาพด้านต่างๆ สามารถเติมพลังชีวิตหรือเพิ่มขวัญกำลังใจในการดำเนินชีวิตได้ ดนตรีมีประโยชน์อเนกอนันต์ กล่าวโดยย่อทั้งทางจิตเวช การศึกษา ศาสนา หรือการแพทย์ เป็นต้น ความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนามนุษย์และดนตรีจะเห็นได้จากการเรียนรู้ในระดับของการเริ่มจากการฟัง ต่อด้วยการฝึกปฏิบัติด้วยการร้อง จนถึงการใช้เครื่องดนตรีได้ มนุษย์มิอาจขาดดนตรีได้ ดังคำกล่าวล้นเกล้ารัชกาลที่ 6 ว่า “ชนใดไม่มีดนตรีกาล  ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก”ดนตรีเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในการสร้างและพัฒนามนุษย์อย่างยั่งยืน

คำสำคัญ

รายละเอียดบทความ

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ (Articles)