การใช้บทบาทสมมติเพื่อลดความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สอง : กรณีศึกษานักเรียนชาวภูฏาน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

เนื้อหาบทความหลัก

Tashi Tashi นิภาพร เฉลิมนิรันดร

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพของการใช้บทบาทสมมุติเพื่อลดความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองของนักเรียนชาวภูฎาน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และ 2) สำรวจความคิดเห็นของนักเรียนชาวภูฎาน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีต่อการใช้บทบาทสมมุติเพื่อลดความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ นักเรียนชาวภูฎาน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 30 คน ซึ่งใช้วิธีเลือกแบบการสุ่มอย่างง่าย งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสมผสาน  โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ 1) มาตรวัดระดับความวิตกกังวลในชั้นเรียนภาษาต่างประเทศก่อนและหลังการใช้แผนการสอนที่ประกอบด้วยการใช้บทบาทสมมุติ 2) แบบสังเกตการสอนในชั้นเรียน และ 3) แบบสัมภาษณ์แบบกลุ่ม  ผลการศึกษาพบว่าระดับวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชาวภูฎาน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หลังการเรียนโดยการใช้บทบาทสมมุติลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ .01  อีกทั้งนักเรียนยังได้แสดงความคิดเห็นในทางบวกจึงสนับสนุนสมมุติฐานที่ว่าการใช้บทบาทสมมุติสามารถลดความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองของนักเรียนชาวภูฎาน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ

รายละเอียดบทความ

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)