ลัทธิทรอตสกี้ (Trotskyism) ในไทยยุคหลัง-พคท. (“post-พคท.”)

เนื้อหาบทความหลัก

ธิกานต์ ศรีนารา

บทคัดย่อ

ในช่วงนับตั้งแต่ปี 2524 เป็นต้นมา ขณะที่ทฤษฎีกึ่งเมืองขึ้นกึ่งศักดินาของ พคท. ที่ให้ความสำคัญกับการวิพากษ์ “ระบบศักดินา” ไปพร้อมๆกันกับการวิพากษ์ “ระบบทุนนิยม” กำลังตกต่ำลงจนถึงขีดสุดปัญญาชนฝ่ายซ้ายไทยบางส่วนได้พยายามนำ เอาลัทธิทรอตสกี้ (Trotskyism) เข้ามาเผยแพร่ในสังคมไทย ลัทธิทรอตสกี้ (Trotskyism) หมายถึงกระแสความคิดของนักทฤษฎีคนสำ คัญอย่างเลออน ทรอตสกี้ (Leon Trotsky) และบรรดานักลัทธิมาร์กซรุ่นหลังที่รู้จักกันต่อมาในฐานะนักลัทธิทรอตสกี้ (Trotskyist) เช่นเอิร์นเนสท์ เมนเดล (Ernest Mandel) และไอแซค ดอยท์เชอร์ (IsaacDeutscher) ที่พยายามยืนยันและพัฒนาความคิดทฤษฎีของทรอตสกี้ด้วยการนำ เข้าลัทธิทรอตสกี้มีหลายรูปแบบ มีตั้งแต่การเขียนงานในเชิงชีวประวัติการเขียนบทความในเชิงแนะนำ เนื้อหาทางทฤษฎี การแปลงานเขียนประยุกต์ใช้ทฤษฎี ไปจนถึงการอ้างอิงงานเขียนชิ้นสำคัญๆ ของทรอตสกี้และนักลัทธิทรอตสกี้ด้วย ผลสะเทือนของการพยายามนำ เข้า “ลัทธิทรอตสกี้” สู่สังคมไทยดังกล่าว ทำให้ปัญญาชนฝ่ายซ้ายไทยลดความสำ คัญต่อการวิพากษ์ “ระบบศักดินาไทย” ลง แล้วหันไปให้ความสำคัญกับการวิพากษ์ลัทธิสตาลินและลัทธิเหมาเจ๋อตุงไปพร้อมๆ กับการวิพากษ์ระบบทุนนิยมแทน ขณะเดียวกัน พวกเขาก็เสนอว่าขบวนการสังคมนิยมทั้งภายในและในต่างประเทศที่กำ ลังเผชิญกับภาวะวิกฤตอยู่นั้น ควรที่จะหันมาสนับสนุนแนวทางกาปฏิวัติสังคมนิยมตาม “ทฤษฎีการปฏิวัติถาวร” ของทรอตสกี้เป็นหลัก อย่างไรก็ตาม กระแสลัทธิทรอตสกี้ที่ว่านี้ได้รับความสนใจจากปัญญาชนฝ่ายซ้ายไทยอย่เู พียงในชว่ งเวลาสั้นๆ เท่านั้น ก่อนที่จะตกต่ำลงไปอย่างรวดเร็วในช่วงปลายทศวรรษ 2520 พร้อมๆ กับลัทธิมาร์กซสายอื่นๆ ที่บรรดาปัญญาชนฝ่ายซ้ายไทยพยายามนำ เข้าสู่สังคมไทยภายหลังการล่มสลายของ พคท.

คำสำคัญ

รายละเอียดบทความ

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ