A Development of a Diagnostic Test on the Topic of Fraction for Mathayom Suksa 1 Students

Main Article Content

Wararat Witooranggul Saner Piromjitpong Nantawan Tongpitak

Abstract

            The purposes of this research were: 1) to construct the diagnostic test on Fraction, 2) to validate the constructed diagnostic test, and 3) to determine defective learning on Fraction of Mattayom Suksa 1 students. Samples were 361 students in Mattayom Suksa 1, randomized by two-stage random sampling from schools under the Secondary Educational Service Area 28 in academic year 2016. Research instruments were 6 sets of diagnostic tests.


            The research findings were as follows:


  1. The diagnostic test on Fraction for Mattayom Suksa 1 students was constructed on good quality of test, this test comprised 6 parts including basic, comparison, addition, subtraction, multiplication, and division of fractions. This test were 50 items.

  2. The constructed diagnostic test was the content validity from 0.80-1.00, the test difficulty from 0.40 - 0.80, and the discrimination from 0.34-0.86. Each subtest had reliability at 0.73, 0.62, 0.84, 0.87, 0.88, and 0.84, respectively. 3. Results on determining defective learning on fractions of students showed the difficulties of each part as follows. Students did not understand fractional numbers and fraction sign, students misunderstood equal fractional numbers, and students were confused with addition of fraction.

Keywords

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Witooranggul, W., Piromjitpong, S., & Tongpitak, N. (2018). A Development of a Diagnostic Test on the Topic of Fraction for Mathayom Suksa 1 Students. Ubon Ratchathani Journal of Research and Evaluation, 7(1), 40-48. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/ubonreseva/article/view/138450
Section
Thesis Article

References

1. จงจิตร ปาลสินกุลกิจ. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องสมบัติของจำนวนนับ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนในสังกัดสหวิทยาเขตสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2547.

2. ธีรวุฒิ เอกะกุล. ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. อุบลราชธานี:
วิทยาการพิมพ์, 2544.

3. ล้วน สายยส และอังคณา สายยศ. เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สุรีวิยาสาส์น, 2543.

4. วิยดา ซ่อนขำ. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยจุดบกพร่องในการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง จำนวนและการดำเนินการ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2551.

5. ศึกษาธิการ, กระทรวง. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2551.

6. สุมาลี ยิงยอม. การพัฒนาแบบทดสอบวินิจฉัย เรื่อง การบวก ลบ คูณ หาร ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2546.

7. อภิสิทธิ์ กิจเกียรติ์. การสร้างแบบทดสอบวินิจฉัยวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง อัตราส่วนและร้อยละ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในจังหวัดศรีสะเกษ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2545.

8. Bloom, B. S. et al. Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw–Hill, 1971.

9. Singha, H.S. Modern Education Teaching. New Delhi: Steering pub, 1974.