การพัฒนาโลชั่นจากสารสกัดหยาบชะเอมไทยที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ

ณพัฐอร บัวฉุน, ปิยะพัฒน์ สุนทรศาสตร์

Abstract


งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และปริมาณสารฟีนอลิกทั้งหมดของสารสกัดหยาบชะเอมไทย โดยนำผลชะเอมไทยมาสกัดด้วยเอทานอล และนำสารสกัดหยาบผลชะเอมไทยที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระมาเป็นส่วนผสมในผลิตภัณฑ์โลชั่น ผลการวิจัยพบว่า สารสกัดหยาบจากผลชะเอมไทย        มีปริมาณฟีนอลิกทั้งหมด เท่ากับ 55.20 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร ปริมาณแทนนินทั้งหมด เท่ากับ  35.20  ไมโครกรัม/มิลลิลิตร และมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ โดยมีค่า IC50 เท่ากับ 12.02 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร  ในขณะที่ BHT และ BHA มีค่า IC50 เท่ากับ 12.86 และ 12.54 ไมโครกรัม/มิลลิลิตร ตามลำดับ สารสกัดหยาบชะเอมไทยพบสารกลุ่มหลัก สเตอรอยด์-เทอร์ปีน ฟลาโวนอยด์ และอัคคาลอยด์ เมื่อนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์โลชั่นที่ได้มีสีขาว ไม่มีกลิ่น ลักษณะทางกายภาพคงตัวที่ดีไม่ก่อให้เกิดการระคายเคืองผิวและได้รับความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับดี และมีความเป็นกรด–ด่าง เท่ากับ 7.6


Full Text:

PDF

References


กันญารัตน์ ภิรมย์มั่น. (2550). ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และปริมาณสารประกอบฟีนอลรวมของส่วนสกัดจาก ต้นกระทือป่า และว่านริดสีดวง. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรบัณฑิต ภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

ขวัญเรือน สินสายออ. (2555). การศึกษาประสิทธิภาพของสารสกัดหยาบจากผลหมาก ที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ.วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

จันทิมา นามโชติ. (2556). ประสิทธิภาพของสารสกัดหยาบกิ่งมะขวิดที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ.

วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

จักรพันธ์ จุลศรีไกวัล และคณะ. (2549). ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของน้ำมันหอมระเหยและการสกัดของพืช

วงศ์ Zingiberaceae ในประเทศไทย. CD รวบรวมผลงานวิชาการหลังการประชุม (Proceeding) ของการการประชุมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทยครั้งที่ 32: กรุงเทพฯ

ผลชะเอมไทย. (ม.ป.ป.). [ออนไลน์], เข้าถึงได้จาก:

http://www.phargarden.com/main.php?action=viewpage&pid=81

(2557, 30 มกราคม)

รัตนา อินทรานุปกรณ์. (2550). การตรวจสอบและการสกัดสารแยกสารสำคัญจากสมุนไพร (พิมพ์ครั้งที่ 2)

ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพฯ: แอคทีฟ พริ้นท์.

Chan, E.W.C., Lim, Y.Y. (2006). Antioxidant activity of Thunbergia laurifolia tea. Journal of Tropical Forest Science, 18(2): 130–136.

Dasgupta, N. and De, B.,(2004), Antioxidant Activity of Piper betle L. Leaf Extract in vitro. Food chemistry, 88(2): 219-224.

Kim Y.C, and Chung S.K. (2002). Reactive oxygen radical species scavenging effects of Korean Medicinal plant leves. Food Sci. Biotech, 11: 407-411.

Schonenberger, J. (1999). Floral structure, development and diversity in Thunbergia (Acanthaceae). Botanical Journal of the Linnean Society 130: 1–36.

Singh N. and Rajini P.S. (2004). Free radical scavenging activity of an aqueous extract of potato peel. Food Chemistry, 85: 611-616

Wautier, J.L. and Guillausseau, P.J. (2001). Advanced glycation end products, their receptors and diabetic angiopathy. Diabetes Metab (Paris) 27(1): 535-542.

Yokota, T., Nishio, H., Kubota, Y. & Mizoguchi, M. (1998). The inhibitory effect of glabrid in from licorice extracts on melanogenesis and inflammation. Pigment Cell Res, 11; 355-361.




สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์

ชั้น 3 อาคาร 100 ปี สมเด็จพระศรีนครินทร์ เลขที่ 1 หมู่ 20 ถนนพหลโยธิน กม.48

ปณจ.ประตูน้ำพระอินทร์ ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี 13180

โทรศัพท์/โทรสาร  0-2909-3036

Email: vrurdijournal@hotmail.com 

Journal website: www.tci-thaijo.org/index.php/vrurdistournal 

institute website: http://rd.vru.ac.th