การศึกษาแนวนิยมรูปแบบนิตยสารสากล

Main Article Content

ณพงศ หอมแย้ม

Abstract

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบขององค์ประกอบในการออกแบบนิตยสารระดับสากลให้เป็นแนวทางของการเรียนการสอนในรายวิชาการออกแบบนิตยสารและออกแบบสิ่งพิมพ์ นำเสนอข้อมูลแบบพรรณาวิเคราะห์ (Descriptive Analysis) เก็บข้อมูลด้วยเครื่องมือการวิจัยประเภทการสังเกตพร้อมแบบสำรวจโดยผู้วิจัย มีกลุ่มตัวอย่างของการวิจัยเป็นนิตยสารแฟชั่นสากลจำนวน 100 เล่ม โดยแบ่งการสำรวจรูปแบบแต่ละหน้าตามลักษณะการนำเสนอเนื้อหาของแต่ละหัวนิตยสาร มีทั้งหมด 7 ประเภทหน้า ได้แก่ หน้าปก หน้าสารบัญ หน้าผู้เขียน หน้าพิมพ์ลักษณ์ หน้าบรรณาธิการ หน้าเนื้อหาสัมภาษณ์ หน้าเนื้อหาบทความ หน้าเนื้อหาภาพแฟชั่น หน้าเนื้อหาแนะนำ และหน้าเนื้อหาส่งเสริมการขาย เลือกโดยการสุ่มแบบเจาะจงจากแต่ละเล่มมาเป็นตัวกลุ่มตัวอย่าง รวมทั้งสิ้น 700 หน้ากระดาษที่นำมาวิเคราะห์ในการวิจัยครั้งนี้ โดยแนวคิดที่นำมาเป็นกรอบในการสำรวจ แบ่งเป็น 2 ส่วนหลัก คือส่วนของวัจนภาษาเป็นส่วนของตัวอักษรที่สื่อสารเนื้อหา ได้แก่ รูปแบบของตัวอักษร ลักษณะของตัวอักษร การจัดชุดตัวอักษร และส่วนของอวัจนภาษาเป็นส่วนของการจัดโครงสร้างในหน้ากระดาษเพื่อวางองค์ประกอบ ได้แก่ การจัดระยะกั้นขอบ และระบบตารางกริด


          จากการวิจัยพบว่าในส่วนของวัจนภาษา ในด้านรูปแบบตัวอักษรมีแนวนิยมใช้ตัวอักษรแบบ Neo Grotesque และแบบ Transitional ในด้านลักษณะตัวอักษรมีแนวนิยมใช้ลักษณะตัวปกติ (Normal) ตัวหนา (Bold) และตัวบาง (Light) ด้านการจัดชุดตัวอักษรมีแนวนิยมจัดแบบชิดซ้าย (Flush Left) จัดศูนย์กลาง (Centered) และจัดชิดขวา (Flush Right) และส่วนของอวัจนภาษา ในด้านการจัดระยะกั้นขอบมีแนวนิยมกั้นแบบปกติเท่ากันทุกด้าน (Equal) และแบบกั้นน้อยกว่าปกติเท่ากันทุกด้าน (Tiny) ทั้งนี้พบรูปแบบใหม่ของการจัดระยะกั้นขอบ เพิ่ม 4 รูปแบบ ได้แก่ ระยะกั้นขอบด้านล่างเป็น 2 เท่าของอีก 3 ด้านที่เหลือ ระยะกั้นขอบด้านบนเป็น 2 และ 3 เท่าของอีก 3 ด้านที่เหลือ และระยะกั้นขอบด้านล่างปกติแต่อีก 3 ด้านกั้นระยะห่างน้อยมาก ในด้านระบบตารางกริดมีแนวนิยมใช้แบบไฮราชิ (Hierarchy) แบบคอลัมน์ (Column) และแบบเมนูสคิปต์ (Manuscript)


          จากผลการวิจัยพบว่าในส่วนของวัจนภาษานั้น มีแนวนิยมใช้รูปแบบเดิม ทั้งรูปแบบตัวอักษร ลักษณะตัวอักษร และการจัดชุดตัวอักษร ทั้งนี้อาจเป็นเพราะในส่วนนี้เป็นส่วนของการสื่อสารโดยตรงไม่ว่านิตยสารจะมีบุคลิกภาพแบบใด มีกลุ่มเป้าหมายเป็นใคร ตัวอักษรยังคงต้องชัดเจนและอ่านได้ง่ายเป็นสำคัญ แต่ในส่วนของอวัจนภาษาที่ว่าด้วยการจัดระยะกั้นขอบและระบบตารางกริดที่สามารถซ่อนความหมายและแสดงบุคลิกภาพที่แตกต่างของแต่ละนิตยสาร ได้มีแนวนิยมปรับประยุกต์การจัดระยะกั้นขอบและสัดส่วนของระบบตารางกริดที่ต่างออกไป แสดงให้เห็นความพยายามหลุดกรอบจากแนวคิดเดิม


 

Keywords

Article Details

How to Cite
หอมแย้มณ. (2018). การศึกษาแนวนิยมรูปแบบนิตยสารสากล. Institute of Culture and Arts Journal, 20(1 (39), 171 - 181. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/163425
Section
บทความวิจัย

References

อารยะ ศรีกัลยาณบุตร. (2550) การออกแบบสิ่งพิมพ์. กรุงเทพฯ : วิสคอมเซ็นเตอร์.
Ambrose, G. and Harris, P. (2005). BASICS DESIGN : TYPOGRAPHY. AVA Publishing SA.
Jute, A. (1996). GRIDS the structure of graphic design. RotoVision SA.