Stylistic in Articles Written by Num Muang Chan

Main Article Content

บุญเรือน อุดสม นราวัลย์ พูลพิพัฒน์ ศรีวิไล พลมณี

Abstract

The purpose of this study were to examine the language and writing style of Num Muang Chan by studying the 57 articles of Num Muang Chan in Fast Food Turakit column published in Matichon Weekly magazine during September 2015 – September 2016 by using documentary research as tool. The results were presented by descriptive analysis.


It was found that word usage in language style of Num Muang Chan was easy to understand. He used less words but with various meanings; for example, words with direct meaning, words with indirect meaning, words with expressions, abstract words, specific words, foreign words, abbreviation, and onomatopoeia. For sentence usage, declarative sentence, interrogative sentence and negative sentence were used. For idiom usage, there were 2 types of idioms which were: traditional or outdated idioms and new idioms. For literary style, it was found that exposition, narration and argumentation were used. For the figure of speech, it was found that simile and metaphor were used.


The writing style of Num Muang Chan, had 4 writing strategies 1) topic title: It was found that the writer often used 7 types to title the articles which were; by using theme, to be attractive and bewildering, by comparison, to title the article according to the content, to be abstract, according to the leading actor and to be contradictory. 2) For article introduction, it was found that the writer mostly wrote the article introduction as narration. 3) Style of content presentation, it was found that the writer presented the content interestingly and often used 2 types of presentations which were; writing explanation with description and giving the example. and 4) Style of writing conclusion, it was found that the writer often wrote the conclusion at the end of the article.  

Keywords

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

กาญจนา ปราบปัญจะ. (2553). การศึกษาลีลาการใช้ภาษาและกลวิธีการเขียนของ ว.วชิรเมธี. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

กำพล จันทะกุล. (2550). ลีลาการเขียนและกลวิธีการนำเสนอบทวิจารณ์ภาพยนตร์. (วิทยานิพนธ์
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

กิตติชัย พินโน, อมรชัย คหกิจโกศล, อรุณี อัตตนาถวงษ์ และ อาภาโสม ฉายแสงจันทร์. (2554). ภาษากับการสื่อสาร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จารุวรรณ พุฑฒิบัณฑิต. (2543). ภาษาไทย 1. กรุงเทพฯ: แสงจันทร์การพิมพ์.

ชไมพร ฉายเหมือนวงค์. (2549). ลีลาภาษาในงานเขียนของวาณิช จรุงกิจอนันต์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร
มหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).

ชำนาญ รอดเหตุภัย. (2522). สัมมนาการใช้ภาษาไทยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: กรุงสยามการพิมพ์.

ชุมสาย สุวรรณชมพู. (2540). การอ่านบันเทิงคดีในภาษากับการสื่อสาร (ฉบับปรับปรุง). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นภาลัย สุวรรณธาดา, ธิดา โมสิกรัตน์ และสุมาลี สังข์ศรี. (2553). การเขียนผลงานวิชาการและบทความ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.

นวลวรรณ พลังคะพันธ์พงศ์. (2541). วิเคราะห์ภาษาในนิตยสารบันเทิง. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, บัณฑิตวิยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ปรมาพร สว่างแก้ว. (2556). ลีลาภาษาของ คำ ผกาในบทความทางการเมือง ที่ตีพิมพ์ลงในมติชนสุดสัปดาห์ พ.ศ. 2554 -2553. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น).

พรทิพย์ ภัทรนาวิก. (2542). การใช้ภาษา. กรุงเทพฯ: รวมสาส์น.

เพียรศิริ วงศ์วิภานนท์. (2526). ความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ 3 ชนิดกับการรวมตำแหน่งวลีในประโยค ภาษาไทย ศาสตร์แห่งภาษา ฉบับที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภรพัสุ สร้อยระย้า. (2542). การวิเคราะห์ภาษาในงานเขียนสารคดีของมนันยา. กรุงเทพฯ: ปริญญานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต บัณฑิตวิยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโนฒ.

เรนู รอดทัพ. (2550). ลีลาการใช้ภาษาในงานเขียนของพัชรศรี เบญจมาศในเนชั่นสุดสัปดาห์ ระหว่างปี 2545-2548. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

พระยาอนุมานราชธน. (2531). การศึกษาวรรณคดีในแง่วรรณศิลป์. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.