Development and Shelf Life of Traditional Ladcheag Products in the Three Southern Border Provinces of Thailand

Main Article Content

รอมลี เจะดอเลาะ ซูไฮมิน เจ๊ะมะลี ตอยีบะห์ รอยิง

Abstract

Traditional ladcheag is one of a popular product among Thai dessert which commonly sales across marketplaces especially during the fasting month of Muslims. However, the shelf life of product quite short. This study, aims to develops recipe and study shelf life of the traditional ladcheag. Results show that mong all 6 different formula, formula 1 which was prepared rice flour and cassava starch with (30grams) and (4 grams), ratio had highest score of all sensory aspects (p≤0.05) and overall preference of 6.16±0.83 (good). The analysis results showed pH and moisture content were not significantly different (p>0.05). Shelf-life of product packed in aluminium (AL) bag was motored over 1, 2, 3 and 4 weeks at        4 and -18 ˚C. Storage times had a significant effect on pH but not effect on moisture content (p>0.05). Storage products at -18 °C had the total number of microorganisms below the standard set in the Community Product Standards. Four weeks of storage, with a total of 5.80 × 102 CFU/g and a consumer safety standard of no more than 1x103 CFU/g.

Keywords

Article Details

Section
Research Article

References

1. เกศรินทร์ เพ็ชรรัตน์ ชญาภัทร์ กี่อาริโยม นพพร สกุลยืนยงสุข และดวงรัตน์ แซ่ตั้ง. (2554). การประยุกต์ใช้ข้าวกล้องงอก ในผลิตภัณฑ์ขนมหวาน. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

2. ธนัญญา ศรีธรรม. (2557). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ลอดช่องผสมเนื้อตาล. กรุงเทพฯ : สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.

3. นิธิยา รัตนาปนนท์. (2544). หลักการแปรรูปอาหารเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

4. พิมพ์เพ็ญ พรเฉลิมพงศ์และนิธิยา รัตนาปนนท์. (2559). แบคทีเรียผลิตกรดแล็กทิก. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2559, จาก : http://www.foodnetworksolution.com/wiki/word/782/lactic-acid-bacteria.

5. วลัยรัตน์ จันทรปานนท์. (2548). การพัฒนาผลิตภัณฑ์เจลทำความสะอาดมือขจัดแบคทีเรียโดยใช้สารสกัดจากขมิ้นชัน. รายงานผลงานวิจัย. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

6. วัฒนาภรณ์ โชครัตนชัย สุธีรา เข็มทอง และภัทราพร ยุธาชิต. (2545). การพัฒนาคุณภาพลอดช่องไทยผสมแป้งบุกเพื่อ สุขภาพ. วิทยาศาสตรบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

7. สุมนณฑา วัฒนสินธุ. (2545). จุลชีววิทยาทางอาหาร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

8. สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2546). มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนลอดช่องกึ่งสำเร็จรูป 139/2546. กรุงเทพฯ : สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม.

9. เอมนิการ เทียนไสว.(2557). การใช้สารให้ความหวานทดแทนน้ำตาลในวุ้นกะทิ และน้ำกะทิสำหรับลอดช่องสิงคโปร์. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

10. อัมพร แซ่เอียว (2561). ผลิตภัณฑ์เส้นลอดช่องสิงคโปร์ผสมชาเขียว. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 4 มกราคม 2561, จาก : https://ip.kku.ac.th/categories/images/Food/Detail/11.%20ลอดช่องสิงค์โปร์.pdf

11. อัจฉรา ดลวิทยาคุณ. (2556). พื้นฐานโภชนาการ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

12. AOAC. (2000). Offcial Method of Analysis. (17th ed.) Virginia: The Association of Official Analytical Chemists.